Posted in Broken, Poetry, Tagalog

Balang Araw

Balang araw hindi na ako luluha habang pinagmamasdan ka
 Sa larawan ng puno ng ating alaala at pangarap
 Balang araw hindi na ako hihikbi habang pinakikinggan
 Ang ating musika na himig nating dalawa

 Balang araw hindi na ako matutulala sa kalumbayan
 Habang ako ay nasa ating paboritong lugar
 Balang araw masisilayan din ang aking mga ngiti 
 At sigurado ako na di na ikaw ang dahilan ng aking mga ngiti

 Ikaw man ang dahilan ng pagkaguho ng aking mga pangarap
 Huwag kang mag-alala babangon ako at mangangarap muli
 Sisiguraduhin ko na di na ikaw bahagi nito
 Balang araw mangangarap akong muli para sa sarili ko

 Hindi na hihinto ang mundo ko para hintayin ka pang bumalik
 Balang araw kusa nalang akong maglalakad
 Hindi dahil sa pagod na akong hintayin ka
 Kundi dahil ito ang nararapat, tunguhin ang aking landas
 Na wala ka upang paglalakbay ko’y matagumpay
 Gaya ng nais ko.
 Balang araw!
Posted in Poetry

Why

When I learned
to wait,
Why you didn’t come?

When I learned
to be patient,
Why you give up?

When I learned
to love you,
Why you shun?

When you know
I loved you,
Why you loved someone?

This is an English version of “Bakit”. More power and Godbless. Keep safe always. – SnowHearT

Posted in Poetry

Unsent Goodbye

Midnight of shattering life
Mesmerizing our memories
Hidden deep in my heart
Tears are overflowing in sadness

Remembering you tonight
Whispering in my heart
The calmness that you gave
Through my darkest days

Wondering where are you now
You leave without any footprints
You walk away silently
For no reasons behind

You left unsaid
My tears drop silently
Words are falling apart
Even my unsent goodbye
Posted in Poetry

Maaari Ba???

Maaari bang samahan mo ako
na lakbayin ang baybayin na ito
na magkahawak ang ating mga kamay
at pinakikinggan ang alay kong tula sayo.

Maaari ba?
na magpanggap kang masaya
na kapiling ako.

Maaari ba?
na magpanggap kang mahal
mo ako kahit sandali lang.

???

Maaari ba na pakinggan mo?
ang bawat pintig ng aking puso
na tanging ikaw ang ritmo
sa isang musika na ikaw ang himig.

Maaari bang hiramin ko
ang kapirasong oras mo
at ialay mo muna ito sa akin
kahit sa sandaling segundo.

Maaari ba?

???

Sapagkat sa bawat oras na nalalabi ko
dito sa mundong ibabaw
ay humahaba at pakiwari ko’y
mahaba pa ang ilalagi ko dito.

Sapagkat sa bawat pintig ng aking puso
ay maaaring maupos gaya ng kandilang may sindi
at sa tuwing pakikinggan mo ito
yaring isang musikang tumutugtog
at saliw nito laan para sayo lamang.

Kung sakali mang ikaw
ay magpapanggap na mahal mo ako
pakiwari ko’y nasa alapaap ako
ninamnam ang makinang mong pagmamahal.

At sakali mang ako’y iyong samahan
na tahakin ang mahabang baybayin na ito
at pinakikinggan mo ang alay kong tula sayo
at magkahawak ang ating kamay.

Malugod kong tatanggapin ang pamamahinga
sa dulo ng baybaying ito.

Ako’y mamaalam na tangan ang saya at babaunin ang lahat ng lungkot at sakit.
Iiwan ang masasayang alaala
at umaasa ako na iyong ipagpapatuloy.

Sapagkat ako’y hahayo na,
Pagod na akong lumaban pa
ang sakit na gumugupo sa akin
at ang magpapahiwalay sa ating dalawa.

Huwag ka nang umiyak pa,
Tanggapin mo, na hanggang dito nalang ako.
Pagtangis mo sana ay ikubli nalang,
Huwag mo nang ipakita pa sa akin.

Maaari bang masilayan ko ang iyong mga ngiti
sa huling pagkakataon?
Hawakan mong mahigpit ang aking mga kamay
at hayaan mong kumawala ito
hanggang sa maupos ang aking paghinga.

Maaari ba? Mahal ko?
Posted in Poetry

Never Ever

Looking at you
from afar
wondering
if we thought
same

but

then

I realized !!!
I am the only one
who thought this way.
I am the only one
who love you most.
I am the only one
who hopes for us.

Coz

It will never happens.
Never ever!!!
Posted in Poetry

Good (Bye)

For the second time I saw you
My hands is so cold
My heart beat so fast
Mesmerize me again

There's a lots of memories
Coming back and replenish
The day that we are so happy
And a magnetic feelings

Same as yesterday
The first time I saw you
But things changed
The sparks are gone

I may missed you so much
But not like yesterday
I always say I love you
But changed when I saw you again

I admit that you hurt me so much
The pain that you engrave
Is still there in my heart
And left a scars that I may not forget forever

One I assure is my feelings changed
I don't know why you're coming back
Your words are full of foolishness
I don't feel the truthfulness on it

Sorry if I changed!

You thought me how to be strong
You thought me what love is
You thought me what is pain for

You know how I dreamed to be with you
You know how I planned my life with you
You know how much I love you

But, you left me alone!

I was so sad at that moment
I even lost myself
I even cried like a river
The fountain of tears are flowing

I walked in an unknown destination
Wishing that we crossed are path
But I promised in myself
That if thus happens
I am fiercely beautiful with dignity
And I am strong and firm

For the second time
The love is gone
The emotions are changed
There's no hate
Only fate that we aren't destined

One hugged are we showered together
Sign of forgiving and let go of emotions
Subside it,
Once again,
Goodbye to you, my dear one!
Posted in Poetry

Hurt

When you’re a kid and you get hurt
You cried loud!
To know that you’re crying
and felt that you’re in pain

Now that you’re an adult and get hurt
You silently crying!
To hide that you’re in pain
and nobody knows that you’re hurting.
Posted in Poetry

Tears


The rain falls
because
the sky can no longer
handle it’s heaviness.


Just like the tears,

It falls,
because the heart
can no longer
handle the pain.
Posted in Poetry

Painful

People always think that 
the most painful thing
is losing the one you love.

The truth is,
the most painful thing
is losing yourself
in the process of
loving someone too much,

forgetting
that you are
special too.
Posted in Poetry, Tagalog

Pinagtagpo ngunit di Tinadhana




Humiling ako sa Maylikha
na huwag ka nang lumisan
Ngunit pakiwari ko’y
di ako pinakinggan.

Bagkus, Ikaw ay lumisan pa rin.
Ako’y lubos na nagdamdam,
Ngunit anong magagawa ko
Ikaw na ang nagtuldok.

Tinuldukan mo na ating ugnayan
Hindi na ako mahalaga sa'yo
Iniwan mo ako sa gitna ng karimlan.

Di mawari iyong dahilan.
At pagmamakaawa ko’y isinantabi mo
Buo ang iyong desisyon na ako’y iwan
sa gitna ng gubat na masukal.

Iniwan mo ako sa gitna ng laban
na walang sandata.
Ang pighati at galit
ang tanging naging sandata ko.

Para kamuhian ka!
at hilingin sa Maylikha
na huwag nang magkrus ang ating landas.

Habang nasa gitna ng gubat 
napagtanto kong pinagtagpo lang tayo.
Ngunit di tinadhana.

Ako'y magpapatuloy sa aking paglalakbay
na hindi ikaw ang kasama at kasabay
Magiging matatag para sa sarili
at ipapakita sa'yo ang tapang na taglay ko.
na kaya ko kahit wala ka.

Maliwanag na sa akin na tayo 
ay pinagtagpo ngunit di tinadhana