Good (Bye)

For the second time I saw you
My hands is so cold
My heart beat so fast
Mesmerize me again

There's a lots of memories
Coming back and replenish
The day that we are so happy
And a magnetic feelings

Same as yesterday
The first time I saw you
But things changed
The sparks are gone

I may missed you so much
But not like yesterday
I always say I love you
But changed when I saw you again

I admit that you hurt me so much
The pain that you engrave
Is still there in my heart
And left a scars that I may not forget forever

One I assure is my feelings changed
I don't know why you're coming back
Your words are full of foolishness
I don't feel the truthfulness on it

Sorry if I changed!

You thought me how to be strong
You thought me what love is
You thought me what is pain for

You know how I dreamed to be with you
You know how I planned my life with you
You know how much I love you

But, you left me alone!

I was so sad at that moment
I even lost myself
I even cried like a river
The fountain of tears are flowing

I walked in an unknown destination
Wishing that we crossed are path
But I promised in myself
That if thus happens
I am fiercely beautiful with dignity
And I am strong and firm

For the second time
The love is gone
The emotions are changed
There's no hate
Only fate that we aren't destined

One hugged are we showered together
Sign of forgiving and let go of emotions
Subside it,
Once again,
Goodbye to you, my dear one!

Pag-ibig

Ang kapintasan ng tao'y 
mata ang nakakakita.
Ngunit ang pagmamahal
ay puso ang nakakadama.

Kaya masasabing
bulag ang pag ibig.
Utos ng puso ang susundin
dahil iyon ang ikaliligaya.

Paano ba pipigilin
ang pagtibok ng puso?

Di ba't kapag pinilit
walang kasingsakit
dahil puso'y nagdurugo.

Kahit pilitin mo pang
ika'y sa kanya'y lumayo.
Hahanapin mo pa rin
ang kanyang pagsuyo.

Ang Puso ni Ina | Tagalog | Poetry


Ang puso ni ina’y kaban ng paglingap,
May dalawang tibok na karapat-dapat,
Ang isa’y kay ama, kay amang mapalad
At ang isa nama’y sa amin nalagak.

Pag-ibig ng ina kong irog ay walang kapantay,
Kanyang pagsinta’y samyo ng kampupot,
Ang lakas ng puso’y parang nag-uutos
Na ako, kaylan ma’y huwag matatakot.

Pag-ibig ni ina ang siyang yumari,
Ng magandang buhay sa mga supling.
Pag-ibig niya ang nagsisilbing ilaw,
Sa aming bahay na kayhalina.

Maligayang araw ng mga INA sa lahat ng mga INA at sa mga nagpapaka-ina. Maraming salamat sa walang humpay na pagmamahal niyo sa amin ninyong mga anak. Salamat sa paghubog upang kaming inyong mga supling ay tumalima at hindi maligaw aming mga landas.

Kahapon | Ngayon | Bukas

KAHAPON…
Sa tingin ko’y tila pawang kalumbayan
ang inihahandog ng lahat ng bagay,
pati ng mabangong mga bulaklakan
ay putos ng luksa at pugad ng panglaw;
akala ko tuloy itong Daigdigan
ay isang maliit na libingan lamang.
Mangyari, Kahapon
ang dulot mo’y lason.
NGAYON…
Sa mga mata ko ay pawang ligaya
ang inihahandog ng bawa’t makita,
pati ng libingang malayo’t ulila
wari’y halamanang pugad ng ginhawa;
sa aking akala’y tila maliit pa
itong Daigdigan sa aking panata.
Papaano, Ngayo’y
nagwagi ang layon.
BUKAS…
Sino baga kaya ang makatatatanggap
ng magiging guhit nitong ating palad?
Ang buhay ng tao ay lunday sa dagat
na inaamihan at hinahabagat;
itong Daigdigan ay isang palanas
na nabibinhian ng lungkot at galak.
Bukas! Ang pag-asa’y
mahirap mataya…

Sanaysay| Entablado ng Pag-ibig

Paano bang magmahal ng di nasasaktan? Katanungang madalas sumagi sa aking isipan. Marahil ilan sa atin ang gustong pasukin ang mundo ng pag-ibig o di naman kaya napasok na ng iba??? Ika nga sabi ng karamihan ang mundo ng pag-ibig ay parang isang malawak na entablado, nariyan yung pasisiyahin ka, malulungkot ka at kung anu-ano pang eksenang iyong masasaksihan.?

Sa huli,

Ikaw pa rin ang magdedesisyon para sa sarili mo. Ikaw pa rin ang magiging direktor sa buhay na gusto mong naisin.

Gaano ka man kaingat magmahal, di pa rin maiwasang di masaktan. Minsan nasasaktan ka kasi nagdesisyon ka kung ano sa tingin mo ang tama, mahirap tanggapin sa una na pinakawalan mo ang taong nagbigay kulay sa buhay mo, minsang pinaligaya sa panahon ng iyong pighati. Pero kalaunan, ayan at nakakangiti ka na namang muli, hinaharap na naman ang bawat umagang puno ng pag-asa, mga unos ng buhay na dapat kakaharapin. Handa ka na ulit magmahal, hilom na ang sugat na sanhi ng kahapon, ngayon handa ka na ba ulit pasukin ang entablado ng pag-ibig.

Simple lang, walang masama kung susubukan ulit, iba-iba ang bawat kwento, at sa bawat kwento ay may kaakibat na leksyon. Aral na dapat nating gamitin sa pang-araw-araw natin na buhay, para higit nating mapagyabong ang ating sarili at lalong tumapang pa sa mga unos na kakaharapin.

Sa bawat sakit o sugat, di kailangan ang oras at panahon para gumaling minsan sapat na tao lang gagaling na.

Maging positibo kung nais mong pasukin ang mundo ng pag-ibig, madapa ka man bumangon ka ,ayusin ang sarili mo at lumakad ka ulit hanggang sa masumpungan mo ang mundong tutugma sa buhay mo.