Alalahanin ang mga Magulang

Sa paglipas ng araw at panahon,
natanong mo na ba sarili mo kung kailan mo pinahalagahan ang mga magulang mo?

Nasabi mo na ba sa kanila ang mga katagang “Pa ,Ma ” Mahal ko Kayo!!

Kailan niyo pa sasabihin ang mga salitang yan at ipaparamdam pag di na nila marinig at makita ka.

Wag na nating antayin ang puntong yun, bawat oras at sandali ay mahalaga,

bawat sandali ay itrato nating huli

sapagkat

di natin alam kung hanggang kailan ang deadline natin dito sa mundo.

Porket napapagsabihan ka ng iyong magulang, di ka na niya mahal,
maging bukas po ang ating mga isipan at puso nais lang nila na tayo’y mapabuti.

Natatandaan mo pa ba kung gaano ka niyang katyagang tinuruang maglakad,
ibangon sa bawat pagkadapa mo.

At sa mga salitang namumutawi sa bibig mo na tanging sya lang ang nakakaintindi
dahil sa bulol mong pananalita,
magkagayon man matyaga pa rin syang ituwid ang pananalita mo
hanggang sa ika’y matuto.

Maging sa ating Ama kung gaano syang katyagang kargahin ka sa inyong pamamasyal,
unawain sa tuwing sinusumpong ka ng pagkairita mo at pasensyahan.

Kaya namang tayo’y malaki na,
huwag naman nating kalimutan
ang ating mga magulang,

ang nagbigay ng buhay sa atin,
suklian naman natin ang kanilang mga paghihirap,
para maigapang tayo sa hirap ng buhay para lang sa ating kapakanan…

Di sapat ang mga salitang I LOVE YOU para suklian ang kanilang paghihirap.

Alalahanin naman natin sila paminsan-minsan ipadama naman natin sa kanila kung gaano natin sila kamahal.